França:
Mèfi de sortir amb lo papafard, la polícia velha... (en teletrabalh)
Embarrament a l'ostau:
a solução que nos ven dau Portugal:
Aquela potinga contra l'obesitat es esponsorizada
per la Fabrica d'òli d'aquí:
jeudi 19 mars 2020
Mascolhonatvirus (seguida)
Embarrament a l'ostau:
mercredi 18 mars 2020
Colhonavirus, lo ponch.
Occitania:
Belgica:
Itàlia:
De mesuras pesugassas dins la convivéncia...
Espanha:
mardi 17 mars 2020
dimanche 15 mars 2020
Als legeires
Caras legeiras e cars legeires,
enfin una novèla de las bonas dins los tempses de crisi que sèm
enfin una novèla de las bonas dins los tempses de crisi que sèm
La Campana de Niana demorarà dobèrta !
vendredi 6 mars 2020
Rai la mòrt
Lo monde èran venguts nombroses per una distribucion gratuita de Corona virus, mas la mòrt se convidèt d'un autre biais au cafè Òc. La mòrt o puslèu son evocacion dins un dire poetic, crus e terrible, quand "la vida fai sa musica de mòrt".
Una serada entre lagremas e sorrires que s'esperlonguèt dins una discutida prigonda.
Mercé Miquèla Stenta, la trobairitz dau Sant Clar.
Mercé tanben Maria Elena e Pau de l'Aucèu Libre que prenguèron la risca de l'editar. Dins un libròt bèl. Que comptarà.
"Det guinhaire de vièlha, torçut, desincarnat, trentalhant cap a l'objècte sus la taula que los uòlhs an pas reconogut.
Det guinhaire d'enfanton, tibat, mofle, trentalhant cap a l'objècte sus la taula que los uòlhs conoisson pas...
La diferéncia es pas qu'entre present e passat (des)compausat."
E mercé a n' aquela Setòria que se n'anèt:
"Léonie, ara la barca tòca, as passada la mar de ta vida entre brofoniás e bonassas. Ta barca l'as menada au pòrt, as plegat la vèla, as arrestat de vogar."
"E li faguèrem a l'autbòi las musicas qu'aimava e que cantava."
E puòi siaguèt l'evocacion de Léonie, aquela Femna dau pòble nòstre, Femna de trigòces, Femna de poder, Femna de paurs e de coratge, de fidelidats, de cultura, Femna filosòfa e Femna de mots...
Nos demòran los mots, de Na Miquèla.
Mas: "Qué ne dirà lo filosòfe?... "
Una serada entre lagremas e sorrires que s'esperlonguèt dins una discutida prigonda.
Mercé Miquèla Stenta, la trobairitz dau Sant Clar.
Mercé tanben Maria Elena e Pau de l'Aucèu Libre que prenguèron la risca de l'editar. Dins un libròt bèl. Que comptarà.
"Det guinhaire de vièlha, torçut, desincarnat, trentalhant cap a l'objècte sus la taula que los uòlhs an pas reconogut.
Det guinhaire d'enfanton, tibat, mofle, trentalhant cap a l'objècte sus la taula que los uòlhs conoisson pas...La diferéncia es pas qu'entre present e passat (des)compausat."
E mercé a n' aquela Setòria que se n'anèt:
"Léonie, ara la barca tòca, as passada la mar de ta vida entre brofoniás e bonassas. Ta barca l'as menada au pòrt, as plegat la vèla, as arrestat de vogar."
"E li faguèrem a l'autbòi las musicas qu'aimava e que cantava."
E puòi siaguèt l'evocacion de Léonie, aquela Femna dau pòble nòstre, Femna de trigòces, Femna de poder, Femna de paurs e de coratge, de fidelidats, de cultura, Femna filosòfa e Femna de mots...
Nos demòran los mots, de Na Miquèla.
Mas: "Qué ne dirà lo filosòfe?... "
dimanche 1 mars 2020
Lo virus de la lenga mai fòrt que tot
I aguèt Monfòrt lo lop e Amalric l'amòrri e l'autre Amauri...
I aguèt la soldalha, los chins de Dieu, la Santa, lo Felip dich lo Bèl, lo Joan dich lo Bon...
I
aguèt los reis e sos cardenals, e l'autre que se preniá per lo solelh,
puòi lo Tondut, lo Rasclat, lo caporau pichon e Badinguet son nebot...
I aguèt clemenceau e Debré, Macron e Blanquer...
e voldriatz que per un patin-patan pas res de virus enveirent made in China s'encalèsse e se calèsse la lenga nòstra ?
Jamai.
sentiriá a esclaufit chinés...
|
Un rendètz-vos dels bèlses, e saique pas lo darrièr !, lo dimècres 4 de març, a la calandreta la Garriga de Ginhac,
amb
un libre fòrt e son autora, un libre ponhent e tresvirant que pòt pas
que pertocar e rejónher lo legeire dins sa puta de vida vidanta, un
abans e un aprèp... Quand la literatura occitana porgís au mond un cap
d'òbra novèl. Un de mai.
...mercé Miquèla Stenta qu'aculhirem per un cafè descabestrat, cotria Pau Martin son editor de L'aucèu libre
per la presentacion de Negrelum.
Un raconte entre experiéncia viscuda e evocacion d’una vida de
femna.
Per un, s’agís de l’acompanhament d’una fin de vida, per
l’autre dau retrach de tota una generacion de femnas dau pòble.
De tabó en agach critic, de realitat crusa en sentiment, es un
testimonhatge e un omenatge que debana aqueste tèxt fòrt e sens concessions.
samedi 22 février 2020
Miquèla Stenta - Negrelum
Un rendètz-vos dels bèlses:
lo dimècres 4 de març, a la calandreta la Garriga de Ginhac,
amb
un libre fòrt e son autora, un libre ponhent e tresvirant que pòt pas
que pertocar e rejónher lo legeire dins sa puta de vida vidanta, un
abans e un aprèp... Quand la literatura occitana porgís au mond un cap
d'òbra novèl. Un de mai.
...mercé Miquèla Stenta qu'aculhirem per un cafè descabestrat, cotria Pau Martin son editor de L'aucèu libre
per la presentacion de Negrelum.
Un raconte entre experiéncia viscuda e evocacion d’una vida de
femna.
Per un, s’agís de l’acompanhament d’una fin de vida, per
l’autre dau retrach de tota una generacion de femnas dau pòble.
De tabó en agach critic, de realitat crusa en sentiment, es un
testimonhatge e un omenatge que debana aqueste tèxt fòrt e sens concessions.
Negrelum (Clair-Obscur)
Per
delai l’agach clinic, de còps que i a cinic, se parla aicí tant de la /
dau que se morís coma de la / dau que conta. Non pas que conta – s’agís
pas de brodar sus una realitat – mas que ditz çò viscut cada jorn,
comprés e entreprés a partir de la conoissença, de la relacion intima
que liga la-lo que se’n vai e la-lo que lo vei partir. Que liga e que
desliga. Miquèla Stenta, Negrelum - (Clair-Obscur), Illustracion de Raphaël Segura,
Bilingüe francés-occitan, Edicions L’Aucèu libre, 2019. 108 paginas – 10×17,5 cm. 10 €
e, coma de costuma, sopar partejat: "Venètz e portatz".
Quau de beure, quau de manjar, quau de dire...
* PER TRAPAR LA CALANDRETA de GINHAC, es camin de Carabòtas, còsta lo licèu agricòla.
A750
dusca a Ginhac, 1ra sortida (mèfi es missanta a 130 a l'ora) après lo
pont sus Erau per los que davalan de Lodèva o que venon de Besièrs; 2nd
sortida per aqueles que montan dau Clapàs. Arribatz dins una giradoira
direccion Belarga, Canet, Montanhac en daissant Ginhac dins l'esquina.
Un parelh de quilomètres, una autre giradoira. 1ra a drecha es lo camin
de Carabòtas que vos cau davalar. Après lo licèu agricòla auretz la
Calandreta aquí tocant.
Se
coma los Innocents passatz per Niana, a l'arribada dins Ginhac cau
tirar drech (es un biais de dire qu'es pasmens melhor de faire lo torn
de las giradoiras). Direccion Belargà, Canet, Montanhac. Daissar la zòna
comerciala a man drecha (Intermercat, ...) e sautar l'autovia en
sortissent dau vilatge. Ginhac dins l'esquina, un parelh de quilomètres
dins lo campèstre, mai una giradoira. 1ra a drecha, cau davalar cap a
Erau lo long dau licèu agricòla. La calandreta polideta es aquí tocant,
un bastiment de fusta au fons de la cort, una grasilha blanca.
Aquel qu'es pas content, que se crompe un GPS o que me sone 06 65 17 40 85...
mercredi 19 février 2020
De cap a l'Occitan
Cranes amigas, amics,
L'associacion
"Au village" de Sant Guilhem dau desèrt vos propause a partir d'aquela
fin de febrièr de corses d'iniciacion e d'aprendissatge de l'occitan. Es
a gratís e dobèrt a totes.
Partissètz
a la descobèrta d'una lenga, carrastèl d'un luòc e d'una cultura per
que cadun pòsca parlar, legir, escriure sa lenga nòstra amb lo metòdi
dau maset !
L'association "Au village" de Saint Guilhem du désert vous propose à
partir de cette fin de février des cours de découverte et
d'apprentissage de l'occitan. C'est gratuit et ouvert à tous.
Partez
à la découverte d'une langue, colonne vertébrale d'un lieu et d'une
culture, pour que chacun puisse parler, lire, écrire sa lenga nòstra ! 
mardi 14 janvier 2020
Dimècres 29 de genièr
A an novèl, cafè descabestrat novèl amb Maria França Fourcadièr e Loïsa Paulin
"Un agach femenin sus l'òbra poetica de Loïsa Paulin, amors e dolors..."
Dimècres 29 de genièr, a partir de 19h a la calandreta la Garriga de Ginhac.
Un café occitan à ne pas rater autour de Françon Fourcadier et Loïsa Paulin
Mercredi 29 janvier à partir de 19h.
Direm pas a la Nòstra Nena Que i a tant d'estelas al cèl : Voldriá pas mai clucar son uèlh !
Direm pas a la Nóstra Nena
Que i a tant d'estelas al cèl !
Direm pas a la Nòstra Nena
Qu'amont naut cantan los ausèls
Voldriá pas mai clucar los uèlhs !
Loïsa Paulin nasquèt en 1888 a Reialmont dins una familha pagesa
que l'occitan i rajava abondosament. Foguèt sonque a l'escòla que
s'inicièt e aprenguèt lo francés. Estudièt a l'Escòla Normala de las regentas d'Albi en 1904. Venguèt regenta dins mantes vilatjòts tarneses e se maridèt en 1908. Aguèt dos enfants mas totes se moriguèron pichonèls.
Aprèp son divòrci en 1912 venguèt professora a Albi e Tula ont demorèt fins a 1930. En 1930 tornèt a l'Escòla primària superiora
d'Albi. Per causa de malautiá deguèt abandonar l'ensenhament
quand aviá 44 ans (cap a 1932) e tornèt préner sa retirada dins son
país nadiu de Reialmont. Foguèt a partir d'aquel retorn al país que
s'avodèt a l'escritura. Estudièt l'occitan per tal de lo poder escriure e aital faguèt la coneissença d'Andrieu Jacme Bossac e mai Prospèr Estiu, Antonin Perbòsc e Josèp Salvat a l'Escòla Occitana. En seguida obtenguèt dos prèmis de l'Acadèmia dels Jòcs Florals e a la debuta dels ans 1940 espeliguèron sos primièrs poèmas en occitan.
Pasmens la malautiá, una neuropatia amiloïda
l'anequelissiá pauc a cha pauc, perdèt dapasset la vista e èra atacada
per la paralisi. Gaireben òrba, dictava sos poèmas e sas letras a las
gents que la venián visitar. Acabèt per morir d'aquela malautiá terribla
lo 23 d'abril de 1944.(Viquipèdia occitana)
Maria França Fourcadièr es nascuda a Rodés (en 1948), estudis
d'espanhòl a Tolosa (licéncia e 'Master"), professora a Egletons (19)
puèi banlèga de Paris e retorn al Sud en 82 per acabar al licèu L.
Feuillade de 93 a 2008. Retirada: estudis d'occitan a Paul Valèri
(licéncia, Master et Tèsi, pas qu'aquò...).
Non, non, anuèit vòli fugir
l'ostal !
Vòli lo fial de lum que s'estira
suls camps
Quand lo lauraire aluca un fuòc
d'erbassas.
O fial de fum, vèni ligar un
raive,
Un raive que m'escapa
–coma tu, fial de fum–
Per fugir
cap a las estelas.
Fum (Sorgas)
19h, A LA CALANDRETA LA GARRIGA de GINHAC, camin de Carabòtas.*
e, coma de costuma, sopar partejat: "Venètz e portatz".
Quau de beure, quau de manjar, quau de dire...
* PER TRAPAR LA CALANDRETA de GINHAC, es camin de Carabòtas, còsta lo licèu agricòla.
A750
dusca a Ginhac, 1ra sortida (mèfi es missanta a 130 a l'ora) après lo
pont sus Erau per los que davalan de Lodèva o que venon de Besièrs; 2nd
sortida per aqueles que montan dau Clapàs. Arribatz dins una giradoira
direccion Belarga, Canet, Montanhac en daissant Ginhac dins l'esquina.
Un parelh de quilomètres, una autre giradoira. 1ra a drecha es lo camin
de Carabòtas que vos cau davalar. Après lo licèu agricòla auretz la
Calandreta aquí tocant.
Aquel qu'es pas content, que se crompe un GPS o que me sone 06 65 17 40 85...
mercredi 8 janvier 2020
E zo ! Aicí Biscam pas !
15 oras: talhièr d'accordeon diatonic ambé Maria. Reservacion desirada, sonar au 06 41 40 06 64.
18 oras: talhièr de dança ambé Claudina: Bal lemosina, mazurcà provençala e borrèia crosada a 8. Reservacion desirada au 06 41 40 06 64 o a-n-aquela adrèiça mèil.
20 oras: repais partejat (cadun adutz quicòm). 21 oras 10: balèti (intrada: 6€).
Talhièr + balèti: 8€ (6€ per los aderents dau cercle occitan Max Roqueta).
Pregària de se pargar pas lòng dau trepador ras de l'espaci: pargues a costat.
mardi 17 décembre 2019
Montpelhièr l'Occitana
En las carrièiras d’aur de
Montpelhièr,
ont lo tantòst vojava sa patz
blonda,
avèm seguit d’un sòmi sens parièr
lo fiu dau temps de la nòstra
jovença.
Epitafi a l’abat
Tant
que sa lenga durara
Lou
paure poble t'aimara.
Tu
que de soun journaliè martire,
As
l'estec de lou faire rire
Quant
mila autres lou fan ploura.
Enric de
Bornièr
Un autre, tanben fonhèt pas son plaser :
Justícia enfin renduda pel paure nòstre Joanon ?A plec de gargalhòus restontiguèt lo Clapàs de bona lenga nòstra,
d'instruments tradicionaus, dau frestèu, de l'autbòis a la bodega,
de poèmas,
A son cèu fernissent, de tota
mena,
s’assecutavan las sasons
e lo vent d’aut sus lo Peiron
cantava lo secret de las Cevenas.
A per cantar, avèm cantat. Avèm pantaiat tanben...
Aubouro-te,
raço latino,/ Souto la capo dou souléu !/ Lou rasin brun boui dins la tino,/ Lou vin de Dièu gisclara lèu.
.
Emé toun pèu que se desnouso/ A l’auro santo dou Tabor,/
Tu siés la raço lumenouso/ Que viéu de joio e d’estrambord; /
Tu siés la raço apoustoulico/ Que sono li campano a brand: /
Tu siés la troumpo que publico/ E siés la man que trais lou gran.
Las Cevenas son blavas e
lonhdanas,
la vila viu de nòstre espèr,
ara que pican las campanas
tornarem en silenci au
desèrt.
Max Roqueta En las carrièiras d’aur de Montpelhièr
(Sòmis dau matin, 1937).
Fòtos: Claudi Mauvy, Josiana Ubaud, Maria Joana Galtièr, Cristina Malzieux, Danièl Barthélémy, que mercejam.
Lo Nadal occitan de Montpelhièr èra organizat per l'ofici de torisme de Montpelhièr una visita menada per Clàudia Goinguenet amb la participacion dau Cercle Occitan dau Clapàs e de la Corala de Sant Guilhem.
Inscription à :
Articles (Atom)